Emigracja pracowników w liczbach
Po wstąpieniu Polski w szeregi krajów Unii Europejskiej pojawiło się dawno nie spotykane zjawisko emigracji zarobkowej rodaków. Skalę tego zjawiska zbadał Główny Urząd Statystyczny. Szacuje się, iż od 2004 roku do końca 2006 roku wyjechało za pracą około 1 950 tys. Polaków. Emigracja Polaków za granicę jak widać przybrała spore rozmiary. Lecz z roku na rok zmieniały się kierunki wyjazdów wraz z otwarciem się kolejnych rynków pracy. W 2004 roku Polacy mogli po raz pierwszy podjąć pracę bez pozwoleń, czyli poczuć się w pełni Europejczykami.
Najwięcej Polaków wyjechało do pracy w Wielkiej Brytanii (ok. 580 tys.), Irlandii (ok. 120 tys.), Niemczech (ok. 600 tys.), Włoszech (ok. 85 tys.), Francji (90 tys.), Holandii (20 tys.). Polacy również licznie wyjeżdżali do: Hiszpanii, Portugalii, Belgii, Austrii, Czech czy Słowacji. Skala tego zjawiska z czasem przybrała nazwę "fala emigracji". Wynikło to z faktu, iż z roku na roku wyjeżdżało coraz więcej naszych krajan, a w 2006 roku liczba ta podwoiła się. Kierunek migracji był uzależniony od dostępności danego rynku pracy kraju członkowskiego. Od początku naszego członkostwa w Unii dla Polaków były otwarte trzy rynki pracy: w Wielkiej Brytanii, Irlandii oraz w Szwecji. Kolejne rynki pracy otworzyły następujące kraje: Hiszpania, Portugalia, Finlandia oraz Grecja (od 1-go maja 2006 r.), od 31 lipca 2006 r. - Włochy, a od 1-go maja 2007 - Niderlandy. To właśnie te kraje przeżyły pierwszy boom migracyjny z Polski. Jak na razie nie widać tendencji malejącej tego zjawiska, a w 2009 roku wraz z otwarciem pozostałych rynków pracy przyczyni się do pogłębienia tego fenomenu.
Poza tym wciąż jest brak rzetelnych i dokładnych informacji o skali tego zjawiska. Wynika to z faktu, iż wciąż niezwykle trudne są do oszacowania strumienie emigracji od 2004 roku.
