Oparzenie prądem elektrycznym
Ocena ciężkości oparzenia opiera się na ocenie rozległości oparzenia w procentach powierzchni ciała, ocenie głębokości oraz lokalizacji. Pierwsza czynność, jaką powinniśmy wykonać to: uwolnienie chorego od źródła prądu elektrycznego przez wyłączenie dopływu prądu lub przez użycie przedmiotów z materiału izolacyjnego np. drewniana laska, gumowe rękawice. Schemat pierwszej pomocy przy oparzeniu prądem elektrycznym nie różni się od udzielania pomocy przy oparzeniu termicznym. Dalsze leczenie polega na diecie, odpoczynku i hospitalizacji chorego.
Oparzenia prądem elektrycznym zależą od:
- drogi przepływu prądu (mózg, mięsień sercowy)
- rodzaju prądu czy jest to prąd stały czy zmienny
- czasu oddziaływania prądu
- napięcia prądu (poniżej 1000 V następuje skurcz mięśni, niemożność oderwania się od przedmiotu, zaburzenia rytmu serca, powyżej 1000 V dochodzi do głębokiego zniszczenia tkanek i skóry)
- natężenia prądu (wyższe natężenie powoduje dużo poważniejsze skutki)
Skutki oparzenia prądem zależą od fizycznych cech prądu oraz od tego, jakich narządów dotyczą. Jeżeli dojdzie do przepływu prądu przez całe ciało uszkodzone zostaną kości i mięśnie oraz układ nerwowy. Mięśnie ulegają zmiażdżeniu; w wyniku tężcowych skurczy mięśni może dojść do złamania kości. Również może dojść do zawału mięśnia sercowego, zatrzymania akcji serca i oddychania. W konsekwencji może dojść do uszkodzenia nerek, śmierci...
