Zawód detektywa – jak wygląda współcześnie?

Postać detektywa jest powszechnie znana w popkulturze. Detektywi pojawiają się w literaturze, filmach czy serialach. Mnóstwo osób o brytyjskim detektywie, Sherlocku Holmesie, który rozwiązuje zagadki kryminalne. Bohater powieści Arthura Conana Doyle’a stawiał na dedukcję, ale jak to wygląda w prawdziwym świecie? Czy współcześnie wciąż wynajmuje się prywatnych detektywów?

Jak w Polsce zostać detektywem?

W Polsce taka praca kojarzy się głównie ze zleceniami prywatnymi, np. poprzez biura detektywistyczne. Jednak w państwowej policji również istnieje stanowisko detektywa – zwykle znajduje się w sekcji kryminalnej. Zdecydowanie nie jest to popularny i często wybierany zawód. Choć mogłoby się wydawać, że początkowego wymagania nie są szczególnie trudne do spełnienia. Wystarczy ukończyć 21 lat, posiadać polskie obywatelstwo, średnie wykształcenie oraz zdolność do czynności prawnych. Oczywiście, nie można także mieć poważnych problemów z prawem. Osoby skazane wyrokiem prawomocnym za umyślne przestępstwo są wykluczone z możliwości wykonywania zawodu detektywa. Przed podejściem do egzaminu i uzyskaniem licencji, należy zgłosić się na badania lekarskie, które określą czy kandydat jest w odpowiednim stanie psychicznym oraz fizycznym. Jednak nawet z licencją nie mamy gwarancji zatrudnienia. Stanowisk w policji jest mało, a dostanie się do agencji detektywistycznej również nie jest łatwe. https://www.24detektyw.pl/detektyw-glogow/         W tym wypadku kandydat musi się wyróżniać predyspozycjami. Praca na zlecenie, to przede wszystkim kontakt z klientem i dostosowanie się do jego oczekiwań, więc należy wykazywać się cechami charakteru, które ułatwiają komunikację. Warto pamiętać, że zleceniobiorcy mogą reagować bardzo emocjonalnie na pozyskane informacje, dlatego sam detektyw musi pozostać spokojny. Pracują dla agencji lub policji nie mamy wyboru, jeśli chodzi o konkretne sprawy. Trzeba się liczyć z tym, że niektóre zlecenia będą sprzeczne z zasadami moralnymi, które się wyznaje. Inaczej to wygląda w przypadku założenia własnej działalności. Jako prywatny detektyw mamy więcej możliwości wyboru, jednak budowanie całej marki od podstaw jest długim i skomplikowanym procesem. Zdobycie zaufania oraz pewnego prestiżu w branży może trwać latami. Dodatkowo detektyw powinien znać zawiłości prawne, które bezpośrednio dotyczą jego pracy. 

Agencje detektywistyczne i praca w policji

Na terenie Polski pierwszej agencje detektywistyczne zaczęły powstawać dopiero w latach 90. XX w. Ostatecznie zawód detektywa został wpisany w 2001 r. do listy Ministerstwa Pracy. Dlatego też stanowisko detektywa w Polsce rozwija się powoli. Stanowiska w policji są różne, ponieważ można pracować jako detektyw policyjny, a także jako detektyw kryminalny. Zależnie od miejsca pracy obowiązki będą inne. Zarówno dla agencji, jak i policji, w zawodzie detektywa można zajmować się pozyskiwaniem informacji na temat:

– zdrad małżeński,

– ważności dokumentów,

– windykowania należności,

– zaginionego mienia,

– osób zaginionych lub ukrywających się,

– sprawa cywilnych,

– przestępstw skarbowych,

– postępowań karnych i in.

W agencji detektywistycznej niewykluczone są praktyki nielegalne, jak np. założenie podsłuchu bez uprzedniej zgody. Dowody zebrane w ten sposób są nieważne w sądzie, ale mogą się przydać do znalezienia innych informacji. W przypadku bycia detektywem policyjnym nie ma żadnej możliwości na wykonywanie takich praktyk. Wcześniej trzeba postarać się o pozwolenie od sądu, aby nie stracić własnej pracy. Praca w policji i agencji różni się, więc tylko od detektywa zależy o które stanowisko będzie się starał. https://www.24detektyw.pl/obserwacja-osoby/

Na czym polega praca detektywa?

Wbrew pozorom, które wytworzyły się przez fikcję literacką, praca detektywa ma niewiele wspólnego z robieniem sensacji na wielką skalę. Profesjonalny detektyw musi być dyskretny, więc nie może zdradzać żadnych szczegółów dotyczących sprawy nad którą obecnie pracuje. Dodatkowo musi zachować wszystkie procedury administracyjne, aby śledztwo przebiegało zgodnie z prawem, a zdobyte dowody mogły być wykorzystane w sądzie. Po uzyskaniu wystarczającej ilości informacji, może świadczyć podczas procesu. Warto pamiętać o różnicach w pracy na danym stanowisku, ponieważ nie każdy detektyw zajmuje się tym samym. Nawet jeśli jest się detektywem policyjnym, to nie można posiadać broni palnej. Oczywiście jest możliwość wyrobienia licencji, ale jako detektyw nie ma się żadnych ulg. W przypadku spraw kryminalnych jest się narażonym na niebezpieczne sytuacje, dlatego ten zawód z pewnością nie jest dla kogoś, kto nie potrafi trzymać nerwów na wodzy. Praca detektywa polega przede wszystkim na zbieraniu informacji, które pomogą w danym śledztwie. Odkrycie prawdy nie zawsze będzie pozytywnym aspektem rozwiązania zagadki. W rzeczywistości zawód ten nie jest tak emocjonujący, jak pokazują to filmy i książki, choć nie umniejsza to umiejętności detektywom. Ta praca, jak każda inna, jest potrzebna w społeczeństwie. Zdarza się, że prywatni detektywi rozwiązują sprawy, gdy nie udało się zdobyć wystarczających dowodów przed laty. Detektyw może się zajmować sprawami: gospodarczymi, kryminalnymi oraz rodzinnymi, więc dla każdego kandydata znajdzie się coś interesującego.

 

Pracownicy z Ukrainy chcą pracować w Polsce

Ten nieco enigmatyczny tytuł nie zapowiada dokładnie tego, o czym będzie mowa. Niemniej jednak da się tego domyślić, a przynajmniej zawęzić krąg poszukiwań drogą dedukcji. Jeśli można się czegoś spodziewać, to znaczy, że mamy potrzebę nastawienia się na coś, co do czego nie wiemy na pewno, jakie będzie. Może to być przyszłość w Polsce, jak zresztą jest napisane. Okazuje się, że ta osoba, która ma się czegoś spodziewać w Polsce, najprawdopodobniej sama z niej nie pochodzi, bo Polacy raczej wiedzą, czego się spodziewać w swoim kraju. W innej sytuacji są pracownicy z Ukrainy, gdzie szukać pracy jest trudniej niż tutaj, i tylko tego się po Polsce spodziewają, że tu będzie im łatwiej. Zagadka właśnie się wyjaśniła – rozwinięciem nazwy niniejszego tekstu może być właśnie zagadnienie tego, jakie oczekiwania powinni mieć obywatele Ukrainy, którzy przyjeżdżają do Polski, aby w niej żyć i pracować, a wcześniej tu nie byli.

Stabilizacja dzięki pracy w Polsce

Pracownik Ukraina
Pracownicy z Ukrainy

 

Przechodząc do konkretów, o które dziś niezwykle trudno, można zacząć od oczekiwań finansowych i zderzenia ich z polską rzeczywistością. Wielu osobom, które nie były w Polsce, kojarzy się ona z bogactwem i stabilnością. Do pewnego stopnia tak jest, ale to zależy od punktu widzenia. Na przykład trudno oczekiwać, że statystyczny Szwed czy Norweg chciałby tu mieszkać i pracować, mając porównanie z tym, co się dzieje w jego kraju. Natomiast już ktoś ze wschodu może widzieć w Polsce ziemię obiecaną, ponieważ wygląda nieco bogaciej niż Ukraina czy Białoruś. Dlatego bardzo często głowią się przyszli pracownicy z Ukrainy, jak uzyskać możliwość pracy i mieszkania u nas. Orientują się w zarobkach Polaków i myślą, że to fantastycznie i że oni też tak chcą. Niestety Polacy po prostu wybrzydzają z pracą i jeśli pracodawca wie, że Polak nie zechce u niego pracować za zaproponowaną stawkę, to musi albo tę stawkę podwyższyć, albo zatrudnić kogoś, kto zgodzi się pracować za mniej pieniędzy. Często są to właśnie osoby zza wschodniej granicy, które po pierwszym szoku, że jednak tu się tak dobrze nie zarabia, zgadzają się na gorsze warunki. Podsumowując, wcale nie jest tutaj tak super. W Polsce lepiej jest spodziewać się najgorszego, żeby się potem nie rozczarować, a w przypadku sukcesu mieć miłą niespodziankę. To dobra rada na szczęśliwe życie tutaj. Albo względnie szczęśliwe. No i warto pamiętać, że podobno pieniądze szczęścia nie dają. Z takim nastawieniem uniknie się frustracji i nieporozumień.

Nauka języka

Inną rzeczą, jakiej się spodziewają pracownicy z Ukrainy, jest bariera językowa. Myślą, że będą musieli szybko nauczyć się polskiego, żeby dać sobie radę. To częściowo prawda, ale nie jest tak źle. Nasze języki mimo wszystko są do siebie dość podobne i jakoś zawsze da się dogadać. W zawodach niewymagających sprawnej komunikacji nie jest to więc żadna przeszkoda. Co więcej, firmy zatrudniające Ukraińców często mają wśród swojej kadry kogoś, kto zna języki obce i może koordynować kontakty z tą grupą osób. To dobre rozwiązanie. Osoba z Ukrainy, która zna polski, może zostać takim koordynatorem i zarabiać całkiem dobrze. Przecież na pewno lepiej zna ukraiński niż każdy Polak, który musiał się go niejako sztucznie nauczyć. Tak więc problemy językowe to w sumie nie są wielkie problemy. Coś, o czym czasem się zapomina, to niestety stereotypy na temat Ukraińców, pokutujące w polskiej mentalności. Są one już bardzo rzadko bliskie prawdy, ale skoro istnieją w wielu umysłach, to nie można ich bagatelizować. Nasi sąsiedzi muszą więc poważnie zastanowić się, czy chcą podjąć pracę tutaj, jeśli mają słabą psychikę, a jeśli tak, to gdzie szukać.

Dbaj o swoich pracowników

Pracowników z Ukrainy interesuje nie tylko zarobek, ale także spokój i komfort psychiczny – tak jak każdego, kto podejmuje pracę, niezależnie od kraju, z którego pochodzi. Ludzie ogólnie potrzebują nie tylko pieniędzy, aby żyć w miarę szczęśliwie. Co więcej, zdarza się, że przecież bogaci ludzie, którzy teoretycznie powinni być szczęśliwi, popełniają samobójstwa, bo czegoś im brak. Tak więc nie można bagatelizować tak ważnej rzeczy jak niematerialne źródła zadowolenia człowieka. Dyskryminujące zachowania i kąśliwe komentarze na pewno nikomu nie pomagają być szczęśliwym, a mogą wręcz zniszczyć komuś życie i zmusić do wyjazdu lub gorszych rzeczy. Po co niektórzy są podli dla innych, nie wiadomo. Jest to psychologicznie uzasadnione, ale tak na rozum to jest to po prostu nie do pomyślenia. I może właśnie brak myślenia charakteryzuje tych, którzy rozglądają się tylko, jak znaleźć pracownika z Ukrainy, żeby powiedzieć im coś nieprzyjemnego lub zrobić brzydki kawał. W Polsce więc nie należy spodziewać się zawsze miłych i życzliwych ludzi. Nasi rodacy chętnie rzucają się na swoich, a co dopiero na obcych. Dlatego trzeba ostrożnie podchodzić do każdego nowego miejsca. Nie jest zjawisko typowe wyłącznie dla Polaków, w innych krajach bywa podobnie. Chodzi jednak o to, by nie idealizować Polaków, ponieważ są tylko ludźmi i nie można się spodziewać, że będą zachowywać się lepiej niż ludzie. Tego mniej więcej można się spodziewać, przyjeżdżając pracować do Polski.